1თბოგამტარობის კოეფიციენტი (W/mK)
1 მ² ზედაპირზე და 1°C ტემპერატურული სხვაობისას მასალაში გამავალი სითბოს რაოდენობა.
2თბური გამტარობა (W/m²K)
მოცემული სისქის მასალაში სითბოს გადაცემა მისი ორი ზედაპირის ტემპერატურათა სხვაობის გამო.
3თბური წინააღმდეგობა (m²K/W)
თბური გამტარობის არითმეტიკული შებრუნებული სიდიდეა და აღინიშნება R სიმბოლოთი.
4ფარდობითი ტენიანობა
ჰაერში არსებული წყლის ორთქლის რაოდენობის შეფარდება იმავე ტემპერატურაზე შესაძლო მაქსიმალურ რაოდენობასთან.
5კონდენსაცია
ტემპერატურის კლებისას წყლის ორთქლის თხევად მდგომარეობაში გადასვლა. შიდა ზედაპირის ტემპერატურა ნამის წერტილზე მაღალი უნდა იყოს.
6ორთქლის დიფუზიის წინააღმდეგობის კოეფიციენტი
სამშენებლო მასალის წყლის ორთქლის დიფუზიისადმი წინააღმდეგობის შეფარდება ჰაერის წინააღმდეგობასთან.
7სიმკვრივე (kg/m³)
განზომილებითი სტაბილურობისა და მექანიკური სიმტკიცისთვის უნდა შეირჩეს შესაბამისი სიმკვრივე.
8ხანძრის კლასი
გამოიყენება DIN 4102, BS 476 და TS EN 13501 სტანდარტები.
9ტემპერატურული მდგრადობა
პროდუქტი უნდა შეირჩეს იმ ტემპერატურის მიხედვით, რომელსაც გამოყენებისას დაექვემდებარება.
10მექანიკური სიმტკიცე (kPa)
როგორც წესი, გამოიხატება მასალაში 10% დეფორმაციის გამომწვევი წნევითი ძაბვით.
11წყლის შთანთქმა
თბოიზოლაციის მასალებისთვის წყლის შთანთქმა ნულთან ახლოს უნდა იყოს.
12განზომილებითი სტაბილურობა
ტემპერატურის ან წნევის გავლენით ფორმის ცვლილება ძალიან მცირე უნდა იყოს.
თბოიზოლაციის ძირითადი სტანდარტები
TS 901-1 EN 13162
TS 7316 EN 13163
TS 11989 EN 13164
TS EN 13165
TS EN 13166
TS EN 13167
TS EN 13168
TS EN 13169
TS 304 EN 13170
TS EN 13171
TS EN 13494
TS EN 13495
TS EN 13496
TS EN 13497
TS EN 13498
TS EN 13499
TS EN 13500
TS 825
TS EN ISO 13788
TS EN ISO 10211-1
TS EN ISO 10211-2
TS EN ISO 14683
tst EN 13172